در ساختمانهایی که از سیستمهای گرمایش و سرمایش مرکزی استفاده میکنند، نحوه محاسبه هزینه انرژی همواره یکی از مهمترین چالشهای مدیران ساختمان و ساکنان است. در بسیاری از مجتمعها، هزینههای انرژی بر اساس متراژ یا بهصورت مساوی بین واحدها تقسیم میشود؛ در حالی که میزان استفاده واقعی هر واحد از گرمایش یا سرمایش میتواند تفاوت قابلتوجهی داشته باشد.
انرژیمتر با اندازهگیری دقیق انرژی مصرفی هر واحد، امکان محاسبه هزینهها را بر اساس مصرف واقعی فراهم میکند. این تجهیزات با اندازهگیری حجم سیال عبوری، اختلاف دمای رفت و برگشت و انجام محاسبات دقیق، میزان انرژی منتقلشده را ثبت میکنند و اطلاعاتی شفاف و قابل استناد برای مدیریت هزینههای ساختمان در اختیار کاربران قرار میدهند.
اندازهگیری دقیق مصرف انرژی، نخستین گام برای ایجاد عدالت در پرداخت هزینهها، مدیریت مصرف و تصمیمگیری آگاهانه بر اساس دادههای واقعی است. سیست مرکزی تهویه ساختمان میتواند از موتورخانه، چیلر، فنکویل، هواساز یا سایر سیستمهای گرمایش و سرمایش مرکزی استفاده کند؛
در ساختمانهایی که انرژی موردنیاز واحدها از طریق سیستمهای مرکزی تأمین میشود، همه ساکنان از یک منبع مشترک استفاده میکنند؛ اما میزان مصرف انرژی در همه واحدها یکسان نیست. عواملی مانند متراژ، تعداد ساکنان، ساعات حضور، موقعیت واحد در ساختمان، میزان تابش نور خورشید، عایقکاری، دمای تنظیمشده و نحوه استفاده از تجهیزات گرمایشی یا سرمایشی، باعث میشوند مصرف واقعی انرژی هر واحد با دیگری تفاوت داشته باشد.
با وجود این تفاوتها، در بسیاری از ساختمانها هزینههای گرمایش و سرمایش همچنان بر اساس متراژ یا بهصورت مساوی تقسیم میشود. چنین روشی اگرچه ساده به نظر میرسد، اما معمولاً تصویر دقیقی از میزان مصرف واقعی ارائه نمیدهد و میتواند به اختلاف میان ساکنان و نارضایتی در پرداخت هزینهها منجر شود.
با افزایش هزینههای انرژی، نیاز به اندازهگیری دقیق مصرف و تخصیص عادلانه هزینهها بیش از گذشته احساس میشود. به همین دلیل استفاده از روشهایی که امکان ثبت و محاسبه مصرف واقعی هر واحد را فراهم کنند، به یکی از مهمترین راهکارهای مدیریت انرژی در ساختمانهای مدرن تبدیل شده است.
اگرچه اجرای سیستم اندازهگیری انرژی مستلزم سرمایهگذاری اولیه برای تهیه تجهیزات و نصب است، اما شواهد علمی و تجربیات بینالمللی نشان میدهد که این هزینه در بسیاری از پروژهها بهعنوان سرمایهگذاری در مدیریت انرژی و بهرهوری ساختمان ارزیابی میشود.
کمیسیون اروپا (European Commission) نیز در اسناد مرتبط با دستورالعمل بهرهوری انرژی، استفاده از اندازهگیری انفرادی و صورتحساب مبتنی بر مصرف واقعی را یکی از مؤثرترین ابزارهای افزایش شفافیت، عدالت در تخصیص هزینهها و بهبود رفتار مصرفکنندگان معرفی کرده است. از سوی دیگر، نتایج یک پروژه اجرایی در ۳۹۶ واحد مسکونی در اسپانیا نشان داد که پس از استقرار سیستم اندازهگیری و محاسبه هزینه بر اساس مصرف واقعی، صرفهجویی تجمعی انرژی طی دو سال به حدود ۲۹٫۶ درصد رسید.
البته میزان صرفهجویی در هر ساختمان به عواملی مانند نوع سیستم تأسیسات، شرایط اقلیمی، نحوه بهرهبرداری و الگوی مصرف ساکنان بستگی دارد، اما این نتایج نشان میدهد که اندازهگیری دقیق مصرف، علاوه بر ایجاد عدالت در محاسبه هزینهها، میتواند نقش مهمی در مدیریت انرژی و کاهش هزینههای بلندمدت ساختمان ایفا کند.
تفکیک هزینه انرژی تنها به معنای تقسیم قبض بین واحدها نیست؛ بلکه روشی برای محاسبه هزینهها بر اساس میزان واقعی انرژی مصرفشده است. زمانی که سهم هر واحد با استفاده از دادههای واقعی محاسبه شود، شفافیت بیشتری در مدیریت ساختمان ایجاد میشود و تصمیمگیری درباره هزینهها بر پایه اطلاعات قابل اندازهگیری انجام خواهد شد.
در ساختمانهایی که از سیستمهای گرمایش و سرمایش مرکزی استفاده میکنند، آگاهی از میزان مصرف هر واحد میتواند به مدیریت بهتر منابع انرژی، تحلیل الگوی مصرف و برنامهریزی برای بهینهسازی عملکرد تأسیسات کمک کند. همچنین ثبت دقیق اطلاعات مصرف، مبنایی مناسب برای محاسبه عادلانه هزینهها و کاهش اختلافات میان ساکنان فراهم میکند.
امروزه اندازهگیری انرژی نهتنها در مجتمعهای مسکونی، بلکه در ساختمانهای اداری، تجاری، هتلها، بیمارستانها و سایر پروژههایی که مدیریت مصرف انرژی اهمیت دارد، به یکی از بخشهای مهم سیستمهای تأسیسات تبدیل شده است.
تقسیم مساوی هزینه انرژی، سالهاست که در بسیاری از ساختمانهای مسکونی، اداری و تجاری بهعنوان سادهترین روش محاسبه شارژ مورد استفاده قرار میگیرد. در این روش، هزینهها معمولاً بهصورت مساوی یا بر اساس متراژ واحدها تقسیم میشوند؛ بدون اینکه میزان واقعی مصرف هر واحد در نظر گرفته شود.
در نگاه اول این روش ساده و قابل اجرا به نظر میرسد، اما در عمل شرایط همه واحدها یکسان نیست. تفاوت در موقعیت واحد، تعداد ساکنان، ساعات حضور، نحوه استفاده از سیستمهای گرمایش و سرمایش، عایقکاری ساختمان و حتی عادتهای مصرفی باعث میشود میزان انرژی مصرفشده در هر واحد با واحد دیگر تفاوت قابل توجهی داشته باشد.
برای مثال، ممکن است یک واحد در بیشتر ساعات روز خالی باشد و مصرف انرژی بسیار کمی داشته باشد؛ در حالی که واحد دیگری بهصورت مداوم از سیستمهای گرمایش یا سرمایش استفاده کند. اگر هر دو واحد مبلغ یکسانی پرداخت کنند، هزینه پرداختی دیگر بر اساس مصرف واقعی نخواهد بود.
به همین دلیل، بسیاری از مدیران ساختمانها به دنبال روشی هستند که بتواند میزان مصرف انرژی هر واحد را بهصورت مستقل اندازهگیری کند تا هزینهها بر پایه دادههای واقعی محاسبه شوند، نه بر اساس حدس، توافق یا تقسیم مساوی.
زمانی که هزینه انرژی هر واحد بر اساس میزان واقعی مصرف محاسبه شود، شفافیت بیشتری در مدیریت ساختمان ایجاد میشود. هر واحد تنها هزینه انرژی مصرفشده خود را پرداخت میکند و مبنای محاسبات نیز بر اساس دادههای قابل اندازهگیری خواهد بود.
این رویکرد علاوه بر ایجاد عدالت در پرداخت هزینهها، امکان بررسی الگوی مصرف، تحلیل عملکرد سیستمهای گرمایش و سرمایش و مدیریت بهتر منابع انرژی را نیز فراهم میکند. همچنین مدیر ساختمان میتواند اطلاعات دقیقتری از وضعیت مصرف در اختیار داشته باشد و تصمیمهای مدیریتی را بر اساس دادههای واقعی اتخاذ کند.
در ساختمانهایی که مصرف انرژی بهصورت دقیق اندازهگیری میشود، ساکنان نیز معمولاً توجه بیشتری به نحوه استفاده از انرژی دارند؛ زیرا تأثیر رفتار مصرفی خود را مستقیماً در هزینه پرداختی مشاهده میکنند.
| تقسیم مساوی هزینه | تقسیم بر اساس مصرف واقعی |
|---|---|
| پرداخت یکسان، بدون توجه به مصرف | پرداخت متناسب با مصرف هر واحد |
| اطلاعات دقیقی از مصرف وجود ندارد | مصرف هر واحد قابل اندازهگیری است |
| احتمال ایجاد اختلاف بین ساکنان | شفافیت بیشتر در محاسبات |
| امکان تحلیل مصرف وجود ندارد | امکان بررسی الگوی مصرف فراهم است |
| مدیریت انرژی دشوارتر است | مدیریت مصرف هدفمندتر خواهد بود |
یک نکته بسیار مهم این است که هدف مشخص کردن و اجرای عدالت در سهم هزینه انرژی برای هر واحد است و تا اینجا بیان کردیم که نباید هزینه ها مساوی بین واحد ها تقسیم شود زیراکه عوامل مختلف بسیار در این امر تاثیر گذارند برای مثال متراژ واحد اما چیزی که باید به آن توجه کرد این است که لزوما افزایش عددی یک معیار باعث افزایش سهم هزینه انرژی نمیشود و این نوع محاسبه عادلانه نیست و باید همه فاکتور ها با هم در نظر گرفته شود.
برای مثال اگر یک واحد تعداد نفرات بیشتر یا متراژ بیشتری دارد این لزوما به معنای مصرف انرژی بیشتر نیست برای مثال دو واحد ساختمانی را در نظر بگیرید که تعداد افراد ساکن در یکی از این واحد ها از دیگری بیشتر است ولی ساعات حضور افراد ساکن خیلی نسبت به دیگری کمتر است که در حالت عادی باعث کاهش مصرف انرژی میشود اما اگر در ساعات عدم حضور افراد هم وسایل گرمایشی یا سرمایشی هنوز در حال کار کردن و مصرف انرژی باشند در این حالت چگونه باید قضاوت کرد ؟
پس در نتیجه هیچ چیز قطعی نیست و با داشتن تعدادی معیار هم نمیشود همه چیز را فرموله کرد ، و برای مشخص شدن دقیق همه چیز تنها راه این است که به صورت فیزیکی و دقیق مصرف انرژی هر واحد اندازه گیری ، ثبت و مستند شود .در ادامه به برسی این میپردازیم که به چه وسیله ای این کار امکان پذیر است .
پس از آشنایی با چالشهای تقسیم هزینه انرژی، این سؤال مطرح میشود که چگونه میتوان سهم واقعی هر واحد را بدون حدس و گمان محاسبه کرد؟
پاسخ، اندازهگیری مصرف واقعی انرژی است. زمانی که میزان انرژی مصرفشده هر واحد بهصورت مستقل اندازهگیری شود، دیگر نیازی به تقسیم مساوی هزینهها یا استفاده از روشهای تقریبی نخواهد بود. در این روش، اطلاعات مصرف مستقیماً از سیستم تأسیسات ساختمان دریافت شده و مبنای محاسبه هزینه قرار میگیرد.
برای دستیابی به این هدف، از تجهیزی به نام انرژیمتر استفاده میشود. این تجهیز با اندازهگیری حجم سیال عبوری و اختلاف دمای رفت و برگشت، میزان انرژی منتقلشده به هر واحد را محاسبه کرده و اطلاعاتی دقیق از مصرف واقعی ارائه میدهد.
به این ترتیب، هزینههای گرمایش، سرمایش یا سایر سیستمهای مبتنی بر انتقال انرژی حرارتی، میتوانند بر اساس دادههای واقعی و قابل اندازهگیری محاسبه شوند.
هزینه هر واحد محاسبه میشود
اطلاعات ثبت میشود
انرژیمتر مقدار مصرف را اندازهگیری میکند
انرژی مصرف میشود
سیستم گرمایش یا سرمایش
انرژیمتر تجهیزی است که برای اندازهگیری میزان انرژی منتقلشده در سیستمهای گرمایش و سرمایش مورد استفاده قرار میگیرد. برخلاف کنتور آب که تنها حجم آب عبوری را اندازهگیری میکند، انرژیمتر علاوه بر اندازهگیری حجم سیال، اختلاف دمای رفت و برگشت را نیز محاسبه میکند تا مقدار واقعی انرژی مصرفشده به دست آید.
این تجهیزات معمولاً از سه بخش اصلی تشکیل شدهاند
اطلاعات جمعآوریشده توسط این سه بخش، بهصورت لحظهای پردازش شده و میزان انرژی مصرفی هر واحد محاسبه و ذخیره میشود.
به همین دلیل، انرژیمتر یکی از دقیقترین ابزارها برای اندازهگیری مصرف انرژی در ساختمانهایی است که از سیستمهای مرکزی گرمایش یا سرمایش استفاده میکنند.
لازم به ذکر است انرژی متر به نام های کالری متر(Calorimeter) ، بی تی یو متر (BTU meter) هم شناخته میشود و در نهایت به نام هیت متر (heat meter) هم شناخته میشود که مختصرا فقط به گرمایش اشاره دارد و به این دلیل است که در برخی از کشور ها مانند کشور های اروپایی به دلیل نوع آب و هوا معمولا فقط به انرژی گرمایشی نیاز دارند ، ولی در کل انرژی متر می تواند هم انرژی گرمایشی و هم سرمایشی را اندازه گیری بکند
دبیسنج میزان حجم آب عبوری از لوله را اندازهگیری میکند. این اطلاعات یکی از پارامترهای اصلی محاسبه انرژی است و بدون اندازهگیری دقیق دبی، محاسبه مصرف انرژی امکانپذیر نخواهد بود.
دو حسگر دما روی لوله رفت و برگشت نصب میشوند و اختلاف دمای سیال را اندازهگیری میکنند. این اختلاف دما نشاندهنده میزان انرژی منتقلشده به سیستم گرمایش یا سرمایش است.
واحد محاسباتی دادههای دبیسنج و سنسورهای دما را دریافت کرده و با استفاده از فرمولهای استاندارد، میزان انرژی مصرفی را محاسبه میکند. نتیجه این محاسبات بهصورت انرژی تجمعی، دبی لحظهای، دمای رفت و برگشت و سایر اطلاعات قابل نمایش است.
